Motten, muizen en tapijtkevers
Een voor de hand liggende vraag is of muizen de wol aanvreten dan wel gangen maken door de spouwmuur. Het antwoord is nee. Doschawol is dermate vormvast dat wanneer een muis een gangetje graaft deze zich weer achter de muis sluit. Doschawol is tevens zeer sterk zodat het niet breekt. Daarbij kan een muis wol niet verteren. Eén en ander is getest waarbij in een grote bak, vol met wol, muizen zijn losgelaten. De diertjes bleken zich alleen maar via de wanden te kunnen verplaatsen en niet door de wolmassa.
Een tweede bedreiging voor wol zouden motten en tapijtkevers kunnen zijn. Deze, althans de larven, eten wel wolvezels. De enige toevoeging die Doschawol kent voegen wij toe tijdens het wasproces. Hier vindt een chemische binding plaats tussen deze stof en een aminozuur. De wolvezel wordt hiermee onverteerbaar voor de larven van de tapijtkevers en motten en zullen sterven. Het bindingsprincipe is gelijk zoals dat beschreven is bij bijvoorbeeld Formaldehyde. Het gebonden materiaal defundeert niet meer uit de wolvezel en heeft daardoor dus ook een zeer lange “technische levensduur”.